Komentarz własny.

Po napisaniu dwóch powieści, trzecią pracę zamierzałem napisać właśnie jako zbiór opowiadań, gdyż mam sporo pomysłów, które chciałem szybko zaprezentować Czytelnikom.
Napisałem streszczenia do ośmiu opowiadań ( a jedno skończyłem w całości ), kiedy jeden z moich rozmówców wywołał u mnie refleksje:
- pierwsza - czysto komercyjna ( zdecydowana większość pozycji na rynku, to powieści ),
- druga - odczuwalny niedosyt z napisania krótkiego opowiadania.
Jakże zbieżne jest to z opinią @rasmusski, mówiącej o ograniczeniach w rozbudowywaniu wątków.
Do autoporównania poziomu własnych opowiadań nie doszło, gdyż pogodzony z potrzebą "nawrócenia się" na monolityczną powieść, piszę w tej formie. Tak, aby Czytelnik mógł się w niej zagłębić.
Nie porzucam tej myśli o napisaniu zbioru opowiadań, ale chyba teraz jest na to za wcześnie.
Mam przynajmniej zbiór pomysłów na kolejne prace :)

Opinia.

Trudno powiedzieć. Przyznam się szczerze, że mam w domu kilka zbiorów opowiadań, m.in. Mastertona. I moja opinia jest taka:
Zbiory opowiadań są zróżnicowane i (powinny) być ciekawe, by czytelnik się nie znudził. Jednak jak wiadomo, ciężko jest napisać kilka opowiadań na "dobrym poziomie", dlatego przy tych lepszych niektóre wypadają niestety słabo. W kilku zbiorach opowiadań (pisze teraz o Mastertonie) opowiadania się powtarzają, co jest rozczarowujące dla kogoś kto kupuje zbiór z 10 opowiadaniami, a około połowy jest mu już znane - więc to stanowczo odradzam.
Natomiast książka jako powieść, z ciekawą fabułą i nietuzinkowymi postaciami jest zawsze mile widziana. Czytelnik stopniowo się w niej zagłębia i to sprawia (przynajmniej mi) nieopisaną radość. Poza tym autor takowej powieści ma więcej "miejsca" na papierze, więcej możliwości na rozbudowanie wątków i nie musi się martwić czy opisał coś na tyle dobrze by odbiorca w pełni zrozumiał o co mu chodziło.( @rasmusska z Webook.pl )

Wybór

Miniony czas wyklarował nie tylko wybór formy prozy ( jak pamiętacie: zostałem postawiony przed zweryfikowaniem pierwotnego planu napisania zbioru opowiadań ), ale także tematu.
Zapewne jesteście ciekawi, w którym kierunku podążam?
Zanim odpowiem na to pytanie, wpierw wyjaśnię z czym musiałem się zmierzyć? Nie z upiorami drzemiącymi pomiędzy wierszami, ale wyborem tematu ( to już zdradza odpowiedź na postawione pytanie ).
Otóż z jednej strony napisałem już dwa, krótkie opowiadania. Pozostałych pięć opatrzyłem tytułami, streszczeniami i zebranymi materiałami oraz wstępami.
Jak każdemu z nas, szkoda mi było porzucić coś, co już stworzyłem - na rzecz nowej idei.
Po zastanowieniu wybrałem jednak nowy temat, o który kiedyś poprosił mnie jeden z Czytelników mojej pierwszej książki.Jest kuszący, bo nie spotkałem się z nim gdzie indziej.
Jak myślicie, czy wykorzystam w nowej powieści jakiś temat, który wybrałem pierwotnie do zbioru opowiadań?

Zbiór opowiadań a powieść.

Witam Czytelników.
W grudniu, parę tygodni po ukończeniu drugiej powieści, postanowiłem napisać zbiór kilku opowiadań, połączonych wspólnym mianownikiem. Pisząc drugie z nich, odwiedziłem zaprzyjaźnionego Księgarza z zamiarem wymiany informacji o rynku wydawniczym i czytelniczym oraz podzieleniem się z nim moją najnowszą, przyjętą konstrukcją. I spotkał mnie jego chłodny entuzjazm. Zwrócił mi uwagę, że jego zdaniem Czytelnicy wyraźnie preferują obszerniejsze powieści, aniżeli zbiory opowiadań.
Sprawdziłem w pierwszej, lepszej księgarni i "odkryłem", że rzeczywiście jedynie jeden tytuł był zbiorem opowiadań.
Stawia, to moją pracę na rozdrożu - zmuszając do wybrania jednego z kilku rozpoczętych wątków i rozbudowania go. Pozostałe pomysły będą musiały poczekać latami na dokończenie.
A CO WY MYŚLICIE O TYM?
KTÓRE Z ROZWIĄZAŃ PREFERUJECIE?
Zapraszam do szybkiej dyskusji mogącej wpłynąć na dalsze losy mojej trzeciej pracy.
Autor

Spotkania Biblioteczne.

Kolejne spotkanie biblioteczne:

W ramach cyklicznych spotkań - "Czwartek w bibliotece" 26 stycznia br. odbyło się spotkanie pt.:

"Moje największe wrażenia z gór",

które poprowadziłem.

Kolejne ze spotkań autorskich, tematycznych z Czytelnikami, odbyło się za ciemnymi oknami, przy jasnym ekranie, 11 stopniowym mrozem na zewnątrz i ciepłym przyjęciem Kierowniczki - Pani Romualdy Michałkiewicz oraz  kilkudziesięciu zebranych Czytelników. Do tego wszystkiego  gorąca kawa sprawiły, że szybko wytworzyła się sprzyjająca  atmosfera. Zasłuchani w me górskie opowieści Czytelnicy  śledzili ilustrujące je zdjęcia. Jak podkreśliłem, góry od pierwszej powieści, po aktualnie pisaną trzecią, zawsze mają swoje miejsce. Stara miłość do nich nie rdzewieje :). Wcześniejsza cisza, uśmiechy, powaga skupienia oraz pytania, sprawiły mi dużo satysfakcji.Pozdrawiam Czytających i do następnego spotkania. Marian A. Nocoń

Codzienność.

Witam Wszystkich w 2012 roku.

Świąteczność rozpłynęła się we mgle codzienności.

       W najbliższym, styczniowym czasie, czeka mnie kolejne sympatyczne spotkanie z Czytelnikami. Żywy kontakt jest nie do zastąpienia. 
Po raz pierwszy znalazłem się zawieszony pomiędzy moimi trzema powieściami:   - debiutanckiej, która ma już rok życia, drugiej, którą interesują się wydawnictwa oraz trzecią pracą - tworzącą zbiór kilku opowiadań.
Dlaczego zawieszony?
Będąc na jednym ze spotkań z młodym pisarzem usłyszałem od niego, że kończąc jakąś powieść zamyka tamten rozdział - "zapominając" o wszystkim, co w niej zawarł.( aby nie przeszkadzała mu ona w tworzeniu kolejnej).
Mnie na szczęście to nie przeszkadza. W każdym z opowiadań zostawiam cząstkę siebie, czasu i pracy jaki poświęciłem, dlatego zresetować tamto zaangażowanie nie w sposób.Zaczynam mieć ciekawe, nowe doświadczenia ( nie tylko na drodze marketingowej związanej z docieraniem moich opowiadań na rynek ), ale przy porównywaniu odmiennego podejścia. Jest to ewolucja. Sami będzie mogli ocenić, czytając drugą powieść. Pozdrawiam
M.A.Nocoń

Świąteczne spotkanie z Czytelnikami

Wczoraj odbyło kolejne moje spotkanie autorskie z Czytelnikami  w Filii nr 11 Biblioteki Miejskiej w Katowicach ( na Koszutce). Tym razem w świątecznej oprawie. Tematem przewodnim były góry, których ślad można spotkać w dotychczas wydaj książce ( Wszystko się zmienia ), jak również w przekazanej Wydawnictwom drugiej powieści, a i w trzeciej też będzie  fragment im poświęcony.

Jak poprzednio, niezrównana erudytka - p. Kierownik Barbara Radka, stworzyła świąteczny klimat spotkania. Wzbogacony przez ze mnie licznymi zdjęciami o tej tematyce, opowiadałem niezliczone przygody górskie, których byłem mimowolnym uczestnikiem. Chyba się podobało ( bo nikt wcześniej nie wyszedł, a na koniec dwukrotnie nagrodzono jegomościa w okularach oklaskami). Kilka osób przyszło kolejny raz na spotkanie ze mną, szereg innych dotarło spoza okolicy - co cieszy. 

Wesołych Świąt  życzę moim Czytelnikom i pomyślnego Nowego Roku!